Online research in philosophy

An automated system for monitoring facial expressions could increase the reliability, sensitivity, and precision of the research on the relationship between facial signs and experiences of pain, and it could lead to new insights and diagnostic methods. This commentary examines whether the research on facial expression of pain, as reported by Williams, provides a sufficient basis for machine understanding of pain-associated facial expressions.

Viewed from a certain perspective, nothing can seem more secure than introspection. Consider an ordinary conscious episode—say, your current visual experience of the colour of this page. You can judge, when reflecting on this experience, that you have a visual experience as of something white with black marks before you. Does it seem reasonable to doubt this introspective judgement? Surely not—such doubt would seem utterly fanciful. The trustworthiness of introspection is not only assumed by commonsense, it is also taken for (...) granted by many of theorists about the mind. Within both philosophy and the science of consciousness it is widely held that introspection is generally reliable, at least with respect to the question of one’s current (or immediately prior) conscious states. Without this assumption, we could not make sense of theorists’ widespread use of introspection, both in support of their own position and to undermine that of their opponents. (shrink)

In her presentation at the Monte Verità workshop, Maja Mataric showed us a videotape of her robots cruising together through the lab, and remarked, aptly: "They're flocking, but that's not what they think they're doing." This is a vivid instance of a phenomenon that lies at the heart of all the research I learned about at Monte Verità: the execution of surprisingly successful "cognitive" behaviors by systems that did not explicitly represent, and did not need to explicitly represent, what (...) they were doing. How "high" in the intuitive scale of cognitive sophistication can such unwitting prowess reach? All the way, apparently, since I want to echo Maja's observation with one of my own: "These roboticists are doing philosophy, but that's not what they think they're doing." It is possible, then, even to do philosophy--that most intellectual of activities--without realizing that that is what you are doing. It is even possible to do it well, for this is a good, new way of addressing antique philosophical puzzles. (shrink)

In this article, I discuss Hawthorne'€™s contextualist solution to Benacerraf'€™s dilemma. He wants to find a satisfactory epistemology to go with realist ontology, namely with causally inaccessible mathematical and modal entities. I claim that he is unsuccessful. The contextualist theories of knowledge attributions were primarily developed as a response to the skeptical argument based on the deductive closure principle. Hawthorne uses the same strategy in his attempt to solve the epistemologist puzzle facing the proponents of mathematical and modal realism, but (...) this problem is of a different nature than the skeptical one. The contextualist theory of knowledge attributions cannot help us with the question about the nature of mathematical and modal reality and how they can be known. I further argue that Hawthorne'€™s account does not say anything about a priori status of mathematical and modal knowledge. Later, Hawthorne adds to his account an implausible claim that in some contexts a gettierized belief counts as knowledge. (shrink)

Maya Zehfuss critiques constructivist theories of international relations (currently considered to be at the cutting edge of the discipline) and finds them wanting and even politically dangerous. Zehfuss uses Germany's first shift toward using its military abroad after the end of the Cold War to illustrate why constructivism does not work and how it leads to particular analytical outcomes and forecloses others. She argues that scholars are limiting their abilities to act responsibly in international relations by looking towards constructivism as (...) the future. (shrink)

In her presentation at the Monte Verità workshop, Maja Mataric showed us a videotape of her robots cruising together through the lab, and remarked, aptly: "They're flocking, but that's not what they think they're doing." This is a vivid instance of a phenomenon that lies at the heart of all the research I learned about at Monte Verità: the execution of surprisingly successful "cognitive" behaviors by systems that did not explicitly represent, and did not need to explicitly represent, what (...) they were doing. How "high" in the intuitive scale of cognitive sophistication can such unwitting prowess reach? All the way, apparently, since I want to echo Maja's observation with one of my own: "These roboticists are doing philosophy, but that's not what they think they're doing." It is possible, then, even to do philosophy--that most intellectual of activities--without realizing that that is what you are doing. It is even possible to do it well, for this is a good, new way of addressing antique philosophical puzzles. (shrink)

Issues discussed include concepts such as "image" and "picture" in and outside the West; semiotics; whether images are products of discourse; religious meanings; and the ethics of viewing"--Provided by publisher.

The paper discusses two answers to the question, How to address the harmful effects of technology? The first response proposes a complete separation of science from culture, religion, and ethics. The second response finds harm in the logic and method of science itself. The paper deploys a feminist technoscience approach to overcome these accounts of neutral or deterministic technological agency. In this technoscience perspective, agency is not an attribute of autonomous human users alone but enacted and performed in socio-material configurations (...) of people and technology and their ‘intra-actions’. This understanding of agency is proposed as an alternative that opens up for the reconfiguration of design and use for more ethical effects, such as the cultivation of cognitive justice, the equal treatment and representation of different ways of knowing the world. The implication of this approach is that design becomes an adaptive and ongoing intra-active process in which more desirable configurations of people and technology become possible. (shrink)

I critically discuss the contextualist approach to essentialism, which was developed as an explanation of the seeming inconstancy of our essentialist intuitions. The problem is supposed to be that we vacillate a great deal in judging what properties an object has essentially from one occasion to another, which obviously undermines the reliability of our essentialist intuitions. Contextualists solve the problem by combining the metaphysical view that objects have essential properties with the semantic thesis that the term “essentially” is a context (...) sensitive expression. Once we are aware of the context shifting, the conflict of intuitions turns out to be onlyapparent. My aim is to show that contextualism is not the answer that a proponent of essentialism should adopt. First, I outline the contextualist strategy and argue by help of an example that our linguistic practice does not seem to support the contextualist claim that “essentially” is a context-sensitive term. Secondly, the contextualist strategy deals only with the vacillation of intuitions in one person, but offers a very unfavorable explanation of the conflict of intuitions among different persons. Thus, contextualists face the challenge of proving the reliability of essentialist intuitions nevertheless. I conclude with David Lewis’s proposal in order to illustrate that the contextualist approach only provides the appearance, but not the real essentialism. (shrink)

Konserwatywni przeciwnicy prowadzenia badań naukowych na ludzkich embrionach argumentują, że od momentu poczęcia mają one status moralny równy statusowi ludzi dorosłych: zarodki mają takie samo prawo do życia jak dorośli. W artykule przedstawiam oryginalną argumentację za tym stanowiskiem, której źródła można znaleźć w XVII-wiecznej teologii moralnej i współczesnej teorii decyzji. Argumentacja ta nie odwołuje się do statusu ontologicznego embrionów, ale do pewnego typu rozumowania praktycznego na temat tego, co należy robić w rozmaitych sytuacjach niepewności. Na pierwszy rzut oka wydaje się (...) ona wzmacniać stanowisko konserwatywne, ponieważ nie zależy od kontrowersyjnych metafizycznych założeń na temat statusu zarodków czy kwestii ich potencjalności. W artykule pokażę jednak, że argumentacja ta obarczona jest poważnymi wadami, które sprawiają, że nie da się jej zastosować do uzasadnienia sprzeciwu wobec moralnej czy prawnej dopuszczalności np. badań na zarodkowych komórkach macierzystych. (shrink)

In 2007 a social scientist and a designer created a spatial installation to communicate social science research about the regulation of emerging science and technology. The rationale behind the experiment was to improve scientific knowledge production by making the researcher sensitive to new forms of reactions and objections. Based on an account of the conceptual background to the installation and the way it was designed, the paper discusses the nature of the engagement enacted through the experiment. It is argued that (...) experimentation is a crucial way of making social science about science communication and engagement more robust. (shrink)

The abstract notion of “the feminine”, (womanliness, feminine nature)—in French, le f minin, and in German, das Weibliche —as substantivum neutrum, remains together with its opposite, the masculine, connotative of an inherent disparity. It is meant neither as the biological affiliation of sex, nor as gender, the social response, or echo, of this biological affiliation. Rather, it is the spiritual attitude (psychic, spiritual being, mind) which is the norm for psychic manifestations in general, and is its subtle psychosomatic background. (...) It is not necessarily connected with the rude biological differentiation of sex, but rather appears as a quality in one or the other form; either as the individual, the social group or forms of activities, etc., without respect to the biological manifestations of the participants. What this paper attempts to demonstrate, is the way in which the above described notion of the feminine, functions in classical Asian cultures and philosophies. In the famous Yijing, for instance, this is seen as the hexagram correlated to the male Qian; in the philosophy of Yin and Yang, as Yin the Earth, in correlation with Yang, the Heaven; which are united in the famous Taiji diagram, a sophisticated development of Chinese Neo-Confucianism. The paper focuses on the Dao de jing, in which Lao Zi gives, as a counterbalance to the existing praxis, priority to the female principle (the feminine). He remains, however, faithful to the Asian tradition, maintaining that the masculine and the feminine should remain equal, correlative, neither one nor the other vying for dominance. The correlative embrace, “When you know the male yet hold on to. the female” (Dao de jing, chapter 28) subsists in the mythical past where both principles are joined in androgynous unity. (shrink)

Patentowanie ludzkich genów jest zjawiskiem, które w obecnych czasach nabrało intensywności i znaczenia. Jest jedną z kluczowych form zabezpieczania praw własności przemysłowej, zwłaszcza dla ośrodków badawczych i koncernów farmaceutycznych. Ze względu na naturę produktu podlegającego opatentowaniu, pomysł patentowania genów budzi wiele kontrowersji i rodzi spory na różnych płaszczyznach. Celem artykułu jest naszkicowanie ram prawnych dla tego zjawiska (m.in. porównanie regulacji europejskich i amerykańskich) oraz krytyczne omówienie argumentów przemawiających zarówno w obronie tej procedury, jak i przeciwko niej, wysuwane z różnych perspektyw: (...) prawnej (kwestia posiadania przez geny tzw. zdolności patentowej, kontrowersje związane z prawem własności do ludzkiego ciała), społeczno-ekonomicznej (wpływ zjawiska na rozwój badań naukowych oraz na ceny leków i dostępność różnych terapii) oraz etycznej (omówionej na podstawie wybranych kazusów). Artykuł zarysowuje również kilka propozycji rozwiązań praktycznych, które mają usuwać przynajmniej niektóre kontrowersje związane z patentowaniem genów. (shrink)

Badania kognitywistyczne nad muzyką – dość różnorodne mimo krótkiej historii – spotykają się ze sceptycyzmem. Autor niniejszego wprowadzenia, prezentując kilka spektakularnych przykładów badań nad improwizacją muzyczną, próbuje pokazać, że mają one charakter wzbogacający, a nie redukujący naszą wiedzę o tym fenomenie.

W ostatnich latach mamy do czynienia z dynamicznym rozwojem neuroetyki, tj. subdyscypliny nauk o mózgu badającej rozmaite zagadnienia etyczne w kontekście funkcjonowania ludzkiego umysłu i mózgu. Centralnym przedmiotem tych badań jest specyficznie ludzka zdolność do wydawania sądów moralnych oraz jej mechanizmy. Tymczasem twierdzenia neuroetyki mają znacznie szerszy wymiar; wykracza on bowiem poza kwestie czysto opisowe i obejmuje swym zasięgiem zagadnienia teoretyczne etyki. W niniejszym artykule rozważam znaczenie badań neuroetycznych dla analiz przeprowadzanych w obszarze etyki normatywnej oraz metaetyki.

Mechanika kwantowa jest źródłem wielu różnorodnych i bardzo istotnych konsekwencji epistemologicznych. Zgodnie z dominującą współcześnie kopenhaską interpretacją tej teorii, konsekwencje te mają charakter absolutny. Artykuł pokazuje, że istnienie innych zasadnych metodologicznie interpretacji mechaniki kwantowej świadczy o tym, że zarówno jej twierdzenia fizyczne, jak i ich konsekwencje epistemologiczne są względne.

W 1983 roku Benjamin Libet wraz ze współpracownikami po raz pierwszy wykazał, że w prostym działaniu dobrowolnym świadoma intencja nie pełni funkcji inicjującej. Czasowy przebieg tego typu działania wskazuje również, że intencja oraz samo działanie to produkty procesów nieświadomych. Na podstawie wyniku Libeta oraz wybranych koncepcji psychologicznych Daniel Wegner zaproponował teorię pozornej mentalnej przyczynowości, w ramach której intencja to rodzaj konstruktu umożliwiającego agentowi zrozumienie własnego zachowania w kategoriach przyczynowych, gdzie jego stan mentalny (intencja) jawi mu się jako przyczyna, a działanie (...) jako skutek. Ujęcie Wegnera rodzi jednak pytanie, jaka jest faktyczna relacja pomiędzy intencjami, a celami kształtującymi nasze decyzje. Biorąc pod uwagę wyjaśnienie amerykańskiego psychologa, nie możemy być pewni, że te dwa elementy mają ze sobą jakiś związek. Może to prowadzić do zaskakującego wniosku, że nasza świadoma wola jest w gruncie rzeczy iluzją. Korzystając z wyników badań Read’a Montague nad mechanizmami ustanawiania i osiągania celów wskazuję na alternatywną możliwość rozumienia roli intencji. Zgodnie z analizą Montague, możemy postulować, że przynajmniej w wybranych przypadkach treść intencji działania oraz przebieg zachowań celowych oparte są na tej samej abstrakcyjnej reprezentacji. Znaczy to, że interpretacja świadomej woli, jako przydatnej iluzji jest za szeroka, gdyż znamy (wskazane w tekście) przypadki, kiedy treść intencji jest tożsama z reprezentacją pełniącą rolę nagrody w systemie ustanawiania i osiągania celów. (shrink)

Badania dotyczące pojawiania się myśli oderwanych od zadania wykonywanego przez podmiot pokazują, że takich myśli jest tym mniej, im większe wymagania stawia ono systemowi poznawczemu, jeśli chodzi o zaangażowanie procesów zarządczych, złożoność, trudność bądź częstość wykonywanych operacji. Jednym z możliwych wyjaśnień tych zależności jest hipoteza biernej regulacji zasobowej: aktywność umysłowa oderwana od zadania rozwija się w takim zakresie, w jakim procesy realizujące zadanie pozostawiają wolne zasoby niezbędne do jej rozwoju. Analizy przedstawione w artykule motywowane są pytaniem o teoretyczną konkretyzację tej (...) idei. Jaka jest natura zasobowych ograniczeń, które mają uniemożliwiać równoczesne rozwijanie się aktywności umysłowej dotyczącej zadania i oderwanej od niego? Na jakim etapie rozwoju aktywności umysłowej prowadzącej do pojawienia się myśli oderwanej od zadania występuje w związku z tymi ograniczeniami zasobowa blokada? Pod tym kątem rozważane są cztery współczesne znaczące ujęcia „roboczej” części umysłu: modele pamięci roboczej Baddeleya i Cowana oraz architektury kognitywne ACT-R i CAPS. Chociaż w tych teoriach są uwzględnione ograniczenia dotyczące przetwarzania lub aktywnego przechowywania, z którymi może wiązać się bierna regulacja zasobowa, to ważne pytania dotyczące mechanizmów takiej regulacji pozostają bez odpowiedzi. Wyjaśnienie odwołujące się do idei biernej regulacji zasobowej stawia przed modelami funkcjonowania umysłu nowe wyzwania. (shrink)

Typowe stanowisko w kontekście procesów wyobrażeniowych zakłada, że takie procesy realizują się bez obecności bodźca percepcyjnego. Celem artykułu jest wykazanie, że istnieją specyficzne procesy wyobrażeniowe transformujące bodziec percepcyjny w jego obecności. Inaczej mówiąc, niektóre wyobrażenia mają status on-line w procesie przetwarzania informacji wizualnej. Można się o tym przekonać analizując przykłady prostych iluzji wzrokowych. Podczas doznawania iluzji włączają się prawdopodobnie dodatkowe operacje wyobrażeniowe, które pozwalają na wizualizację osobliwych własności w bodźcach iluzorycznych. W konsekwencji proces rejestracji iluzji ma charakter dwutorowy, tj. percepcyjny (...) i wyobrażeniowy. W procesie percepcji system wizualny przetwarza informacje o dostępnych danych i formułuje hipotezę o specyficzności obiektu. Natomiast weryfikację hipotezy przeprowadza system wyobrażeniowy, który rekonstruuje wizualnie niekompletne informacje w bodźcach. Zarysowany pogląd opieram na wynikach współczesnych badań neurokognitywnych w zakresie przetwarzania informacji wizualnej. (shrink)

Autor artykułu broni tezy, że niektóre systemy obliczeniowe mogą mieć własności semantyczne. Wskazana została klasa systemów obliczeniowych, w których reprezentacje mogą mieć przynajmniej dwie własności: własność odnoszenia się do obiektów (desygnowanie) i własność wspomagania rozpoznawania obiektów oznaczanych przez daną reprezentację (konotowanie). Autor argumentuje także, że własności semantyczne reprezentacji nie zależą wyłącznie od architektury systemów obliczeniowych, w których te reprezentacje występują. Konkretna architektura obliczeniowa nie jest czynnikiem kluczowym, a bodaj najmniej istotne są same rodzaje struktur danych, które mają mieć własności desygnowania (...) czy konotowania. Własność desygnowania czy konotowania nie musi być zlokalizowana w samych reprezentacjach, może być własnością wyższego rzędu, powstającą w mechanizmie wyższego poziomu. Własności semantyczne reprezentacji mogą być wielorako realizowane. Systemy klasyczne, koneksjonistyczne czy też hybrydowe mogą równie dobrze mieć własności semantyczne, jak ich nie mieć. (shrink)

The Buddhist and Daoist influences on the origins of the Taijitu and their influences on T’oegye’s philosophy are discussed. The notion of ji (tranquillity) is taken as an example on which the Neo-Confucianism debate and the limits of verbal representations are shown. T'oegye adherence to Zhu Xi in relying to the doctrine of mindfulness is taken into consideration as one of the central ones in the Ten diagrams, in contrast to Zhou Dunyi's emphasis on tranquillity. He followed the Zhu Xi's (...) line in a direction of commenting the commentaries or a form. He strongly relayed on words, although as a supplement to the diagrams. By this hediminished the force of the cartography of spirit so central in Chinese Song Neo-Confucianism. In T’oegye is not calm and tranquillity per se, but a conscious and wakeful state of absolute mental quiescence - one of the polar conditions of consciousness. (shrink)

Konfabulacja to błędnie ugruntowane przekonanie, które jest skutkiem wypełniania luk w systemie poznawczym. Konfabulację należy odróżnić od kłamstwa, gdyż osoby konfabulujące nie mają intencji oszukania odbiorcy. Wyróżniam konfabulacje patologiczne oraz konfabulacje normalne. Przedstawiam dwa podejścia do problematyki konfabulacji: podejście pamięciowe i epistemiczne. Wedle tego pierwszego, wąskiego podejścia, konfabulacje są wynikiem uzupełniania luk w systemie pamięci. Zgodnie z drugim, szerszym podejściem, konfabulacje mogą być związane także z innymi domenami wiedzy, takimi jak np. percepcja wzrokowa czy percepcja ciała. W artykule proponuję, by (...) przyjrzeć się konfabulacjom jako różnego rodzaju trybom pracy umysłu w sytuacji braku dostępu do informacji. Wyróżniam konfabulacje wypełniające, scalające i addytywne. (shrink)

Artykuł niniejszy stawia sobie za cel prezentację myśli Henryka Kamieńskiego (1813–1865), autora książki Rosja i Europa. Polska. Wstęp do badań nad Rosją i Moskalami. Polski filozof, socjolog i ekonomista starał się w latach 50-tych i 60-tych XIX wieku uświadomić swym współczesnym złożoność polsko-rosyjskich relacji, opisanych na szerokim, historycznym i geopolitycznym tle. Sprawy Rosji, którą określał mianem „barbarii”, uznawał za istotne nie tylko z polskiej perspektywy, ale wskazywał na cywilizacyjne zagrożenia, jakie mogą wyniknąć dla Europy z lekceważenia imperium carów. Równocześnie, na (...) co wskazuje Wojciech Karpiński, znawca dorobku Kamieńskiego, „nakreślone przez niego socjologiczne i politologiczne interpretacje fenomenu totalitarnego (avant la lettre, lecz z głębokim przeniknięciem ducha tych procesów), nie mają sobie równych w europejskiej myśli XIX stulecia i zachowują swoje znaczenie w końcu XX wieku”. (shrink)